Aktualności

Wycieczki i imprezy przedszkolne zaplanowane na MAJ i CZERWIEC 2012r.

GRUPA I

-Warsztaty plastyczne – 14.05.2012r.
-Wycieczka grupowa – „Rogate Ranczo” w Zabierzowie – 17.05.2012r.
-Dzień Matki i Ojca – 24.05.2012r.
-Zawody sportowe z okazji Dnia Dziecka – 1.06.2012r.
-Piknik Rodzinny – 5.06.2012r.
-Warsztaty plastyczne – 11.06.2012r
-Zakończenie Roku – 21.06.2012r.

GRUPA II

-Wycieczka do gospodarstwa agroturystycznego w Czasławiu na „Zaczarowane
Wzgórze” – 17.05.2012r.
-Wycieczka do Ogrodu Botanicznego – maj
-Wyjście do Szkoły Muzycznej na spektakl muzyczny „Dziadek do orzechów” –
31.05.2012r.
-Warsztaty plastyczne – maj
-Dzień Matki i Ojca – 24.05.2012r.
-Zawody sportowe z okazji Dnia Dziecka – 1.06.2012r.
-Piknik Rodzinny – 5.06.2012r.
-Zakończenie Roku – 21.06.2012r.

GRUPA III

-Warsztaty plastyczne – maj
- Wycieczka do Ogrodu Botanicznego – maj
- Wycieczka do gospodarstwa agroturystycznego w Czasławiu na „Zaczarowane
Wzgórze” – 17.05.2012r.
-Dzień Matki i Ojca – 24.05.2012r.
-Wyjście do Szkoły Muzycznej na spektakl muzyczny „Dziadek do orzechów” –
31.05.2012r.
- Zawody sportowe z okazji Dnia Dziecka – 1.06.2012r.
-Piknik Rodzinny – 5.06.2012r.
-Zakończenie Roku – 21.06.2012r.

GRUPA IV

-Warsztaty plastyczne – maj
-Wycieczka do gospodarstwa agroturystycznego w Czasławiu na „Zaczarowane
Wzgórze” – 17.05.2012r.
-Prezentacja przygotowania i pieczenia pizzy w restauracji Dominium – 22.05.2012r.
-Dzień Matki i Ojca – 22.05.2012r.
-Wyjście do Szkoły Muzycznej na spektakl muzyczny „Dziadek do orzechów” –
31.05.2012r.
- Wycieczka do Balic z okazji Dnia Dziecka – 1.06.2012r.
-Warsztaty plastyczne – czerwiec
-Piknik Rodzinny – 5.06.2012r.
-Zakończenie Roku – 20.06.2012r.

GRUPA V

-Wycieczka grupowa – „Rogate Ranczo” w Zabierzowie – 17.05.2012r.
-Warsztaty plastyczne – 21.05.2012r.
-Dzień Matki i Ojca – 22.05.2012r.
-Wyjście do kina – maj
- Wycieczka do Balic z okazji Dnia Dziecka – 1.06.2012r.
-Warsztaty plastyczne – czerwiec
-Piknik Rodzinny – 5.06.2012r.
-Zakończenie Roku – 20.06.2012r.

Co warto przeczytać

Adele Faber, Elaine Mazlish „Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły”

Książka Adele Faber i Elaine Mazlish (w przełożeniu Marioli Więznowskiej) zawiera cenne wskazówki, pomocne w rozwiązywaniu problemów często nękających rodziców w relacjach z dziećmi. Autorki przedstawiły nowe metody wychowawcze i propozycje praktycznych sposobów ich wdrożenia. Proponują wyeliminowanie starych wzorców i działań wyłącznie intuicyjnych, a zastąpienie ich zamierzonym, świadomym wychowaniem.
Książka napisana jest w bardzo prosty i przystępny sposób. Przeznaczona jest dla każdego kto chciałby lepiej zrozumieć i mądrzej kochać dzieci, ale również być przez dzieci rozumianym i kochanym. Adele Faber i Elaine Mazlish dzielą się swoimi doświadczeniami i głęboką wiedzą. Pokazują jak wprowadzić zmiany w wychowaniu, aby pomóc dzieciom w radzeniu sobie z własnymi uczuciami i zachęcić je do współpracy. Poradnik pokazuje niezwykłą technikę dialogu z dziećmi – radzi, co mówić i kiedy mówić oraz jak słuchać by zostać wysłuchanym. Uczy w jaki sposób ustanawiać jasne granice w relacjach rodzic – dziecko i zachęcać swe pociech do samodzielności.
Książka składa się z siedmiu rozdziałów, których autorki podają praktyczne wskazówki, ćwiczenia i przykłady pomocnych dialogów. Zawiera również rysunki, które w prosty sposób ilustrują rady tak, aby nawet w pośpiechu można było spojrzeć na ilustrację i szybko przypomnieć sobie model postępowania.
W rozdziale pierwszym pt „Jak pomóc dzieciom, by radziły sobie z własnymi uczuciami”, autorki posługując się przykładem autentycznych rozmów z dziećmi, ujawniają prostą zależność pomiędzy dziecięcymi uczuciami i ich zachowaniem. Kiedy dzieci czują się dobrze, dobrze się zachowują. Problemem jest zwykle to, że rodzice zwykle nie akceptują odczuć swoich dzieci, a powinni wczuć się w sytuację dziecka. Przyczyny porażek wychowawczych tkwią w nieprawidłowym sposobie reagowania na zachowanie dzieci. Wśród nich, do najbardziej typowych zaliczają: zaprzeczanie uczuciom dziecka (np. „Nie ma się co martwić i tak się przejmować.”), udzielanie odpowiedzi filozoficznych („No cóż, takie jest życie.”) i inne. Autorki stwierdzają, że takie właśnie sposoby reagowania niewiele wnoszą do wzajemnych kontaktów, mogą spowodować natomiast irytację czy gniew dziecka.
Aby pomóc dziecku radzić sobie z negatywnymi uczuciami, należy uświadomić opiekunom fakt, że dzieci same doskonale uporają się z nimi, jeśli tylko znajdą „przychylne ucho i otrzymają odpowiedź empatyczną”.
Rozdział drugi nosi tytuł „Zachęcanie do współpracy”. Aby zachęcić do współpracy, należy przede wszystkim zrezygnować z rozkazywania, moralizowania, obwiniania i straszenia na rzecz metod opartych na wzajemnym zrozumieniu, szacunku i tolerancji.
Kolejny rozdział dotyczy kary. Autorki przestrzegają przed sarkazmem, „kazaniami”, ostrzeżeniami, przezwiskami i groźbami, które wplecione są w język, który stosujemy w codziennych kontaktach z dziećmi. Dziecko powinno odczuć konsekwencje swojego złego postępowania, ale nie w postaci kary. Dlatego też Adele Faber i Elaine Mazlish proponują ciekawe metody, które mogą być wprowadzone zamiast stosowania kar.
W rozdziale czwartym „Zachęcanie do samodzielności”, autorki zastanawiają się jak pomóc dzieciom rozłączyć się z rodzicami oraz stać się niezależnymi ludźmi, którzy pewnego dnia będą zdolni do samodzielnego życia. Kolejny rozdział publikacji traktuje o roli i znaczeniu pochwał w procesie kształtowania pozytywnego i realistycznego wyobrażenia dziecka o sobie. Samoocena ma głęboki wpływ na proces myślenia człowieka, jego emocje, pragnienia, wartości i cele. Jest jednym z najważniejszych czynników kształtujących zachowanie. Kiedy okazujemy szacunek uczuciom dziecka, gdy dajemy mu szanse dokonania wyboru lub rozwiązywania jakiegoś problemu – rośnie w nim zaufanie do samego siebie.
Ostatni rozdział książki wskazuje jak uwolnić dziecko od grania ról, które niejednokrotnie sami mu narzucamy. Określanie dziecka mianem „złośnika” stwarza możliwość, że będzie ono chciało udowodnić, iż tak jest rzeczywiście.
Z tego względu należy unikać przyczepiania dziecku etykiety.
Wg mnie książka uczy rodzicielstwa dojrzałego i satysfakcjonującego. Traktuję ją jako poradnik, w którym można znaleźć praktyczne wskazówki i ćwiczenia ułatwiające opanowanie trudnej sztuki porozumiewania się z dziećmi i nie tylko. Uważam, że jest ona obowiązkową lekturą dla rodziców i wszystkich tych, którzy mają kontakt z dziećmi. Gorąco zachęcam do jej przeczytania.

Anna Gawlik

Jak wyposażyć przedszkolaka?

maluchy

• Niezbędne są kapcie najlepiej zapinane na rzepy – maluch w łatwy sposób może je zapinać i odpinać.
• Nie zapomnijcie dać dziecku zapasowych ubrań ( majtki, rajstopki, podkoszulki, spodenki, skarpetki). Przykra niespodzianka może przytrafić się każdemu.
• Należy zabrać ze sobą dużą pościel tylko na koc, którym dysponuje przedszkole i małą poduszeczkę pod głowę oraz pidżamę.
• Staramy się ograniczać dziecku dawanie zabawek do przedszkola. Często dzieci walczą między sobą o nie lub zapominają gdzie położyły, co kończy się płaczem.

Dotyczy wszystkich dzieci:

• Nie zakupujemy dla dziecka wyprawki plastycznej, gdyż takiego zakupu dokonuje przedszkole po wcześniejszym uzgodnieniu z nauczycielem grupy.
• Należy dostarczyć zaświadczenie lekarskie od lekarza pierwszego kontaktu o możliwości uczestniczenia w gimnastyce korekcyjnej, która jest w naszym przedszkolu nieodpłatna.
• Grupa średniaków i starszaków przynosi worek ze strojem do gimnastyki korekcyjnej (podkoszulek + krótkie spodenki, legginsy).

W rocznym planie pracy naszego przedszkola zostały uwzględnione „PRAWA DZIECKA”

Pierwszy dokument, w którym zostały spisane prawa dziecka zwany Deklaracją Praw Dziecka został uchwalony już w 1923 roku. ONZ w 1989 roku uchwaliła Konwencję o Prawach Dziecka. Podstawowe założenia konwencji to:

• „dziecko jest samodzielnym podmiotem. Ze względu na swoją niedojrzałość psychiczną i fizyczną wymaga szczególnej opieki i ochrony prawnej”
• „dziecko jako istota ludzka wymaga poszanowania jego godności i prywatności”
• „rodzina jest najlepszym środowiskiem wychowania dziecka”
• „państwo ma wspierać rodzinę, a nie wyręczać ją w jej funkcjach”

Aby przybliżyć dzieciom temat o ich prawach poznały one wiersz M. Brykczyńskiego pt: ”O prawach dziecka”

Omawiając go z dziećmi, czytając i ucząc na pamięć uświadamiamy im ich prawa. Dzieci w każdej grupie wspólnie z nauczycielkami ustaliły zasady postępowania, których starają się przestrzegać w codziennym życiu przedszkolaka. Nawiązują serdeczne i przyjacielskie stosunki z rówieśnikami, uczą się okazywania życzliwej pomocy, uprzejmości. Tolerowania odmienności w wyglądzie i w zachowaniu innych, odmiennych upodobań rówieśników w zabawach i jedzeniu. Poznając bohaterów literackich o postawach właściwych i nagannych oceniają ich zachowania uzasadniając sądy moralne. Dzieci zdają sobie sprawę z tego, że przemoc, bicie, zabieranie zabawek jest złe i potępiają takie zachowanie. Wiedzą też, że każdy ma prawo do własnego zdania, do zachowania sekretu, powstrzymują się od wywierania presji na innych. Dzieci uczą się empatii – wczuwania w przeżycia innych. w każdej grupie pod koniec i półrocza nauczycielki przeprowadziły mierzenie jakości pracy, którego celem było sprawdzenie, w jakim stopniu dzieci znają swoje prawa i obowiązki. Dokonałyśmy diagnozy umiejętności i wiadomości dzieci w oparciu o karty wywiadu. Każde dziecko w rozmowie z nauczycielką odpowiedziało na 10 pytań. Z podsumowania wyników diagnozy wynika, że dzieci znają swoje prawa, potrafią je wymienić i stosować. Większość 5 i 6 latków potrafi zdefiniować pojęcie „prawo”. Dzieci odróżniają i nazywają właściwe i naganne postawy wobec siebie i innych. W dalszej pracy z dziećmi temat będzie zgłębiany i utrwalany w każdej grupie. w „kącikach dla rodziców” wywieszane są prawa dziecka, których przestrzegamy w przedszkolu. Na zebraniach z rodzicami nauczycielki zapoznały rodziców z „Konwencją Praw Dziecka” oraz prawami obowiązującymi i przestrzeganymi w naszym przedszkolu.

Prawa dzieci w przedszkolu

Dzieci mają zapisane w statucie przedszkola wszystkie prawa wynikające z Konwencji Praw Dziecka a szczególnie prawo do:

• szacunku dla wszystkich jego potrzeb,
• nienaruszalności cielesnej,
• poszanowania własności,
• podejmowania decyzji i możliwości wyboru,
• opieki i ochrony,
• partnerskiej rozmowy na każdy temat.

Dzieci mają prawo do indywidualnego rozwoju i własnego tempa tego procesu:

• staramy się poznać każde dziecko przez rozmowy z rodzicami i dzięki własnej obserwacji,
• dostosowujemy metody pracy do możliwości dzieci, a tematykę zajęć do ich zainteresowań,
• dajemy wolność nie uczestniczenia w działaniach,
• doceniamy wysiłek dziecka włożony w pracę, bez względu na jej efekt.

Dzieci mają prawo do pomocy i ochrony przy pokonywani przeżyć wywołanych przemocą i zniszczeniem. Przemoc w naszym przedszkolu dotyczy głównie relacji między dziećmi. Dziecko ma prawo oczekiwać naszego wsparcia. Staramy się wtedy zająć obiema stronami konfliktu. Nie oceniamy dzieci, nie stosujemy kar. Umożliwiamy dzieciom przeżycie uczuć, rozwiązanie konfliktu i pogodzenie się. Dużą uwagę przywiązujemy do sytuacji, w której dziecko funkcjonuje w roli ofiary, ponieważ uważamy, że każde dziecko powinno mieć takie same prawa i nikt nie powinien być w społeczności podporządkowany.

Podstawowe normy obowiązujące w przedszkolu

Normy w naszym przedszkolu obracają się wokół dwóch zasad: bezpieczeństwa i szacunku.

W ramach kampanii społecznej „Cała Polska czyta dzieciom” staramy się przybliżyć dzieciom obcowanie z książką

Przedszkole może i powinno uzupełniać domowe czytanie, a tam, gdzie całkiem go brak, dać zaniedbanym dzieciom szansę codziennego kontaktu ze słowem pisanym.

Proponujemy:

• Codzienne czytanie dzieciom przez co najmniej 20 minut, najlepiej o stałej porze. Można czytać kilka razy dziennie. Dzieciom, które nie mogą się skupić, można pozwolić na cichą zabawę – w tym czasie też będą słuchały.
• Regularne zapraszamy rodziców, dziadków, innych dorosłych (seniorów, przedstawicieli ciekawych zawodów), aby czytali dzieciom.
• Podjęliśmy współprace z pobliską biblioteką ul. Opolska 34 i regularnie raz w miesiącu wychodzimy do biblioteki , gdzie panie bibliotekarki czytają dzieciom.

POCZYTAJ MI MAMO

Lubię, kiedy wesoła zabawa porywa mnie.
Lubię, gdy karuzela wraz ze mną dokoła mknie.
Ale najbardziej na świecie lubię tak jak wszystkie dzieci,
gdy mama usiądzie, a ja zaśpiewam jej tak:

ref. Poczytaj mi, mamo, troszeczkę,
przeczytaj mi, mamo, książeczkę,
poczytaj mi, mamo, wieczorem i rano,
poczytaj, poczytaj mi, mamo.
Poczytaj mi, mamo, wieczorem i rano,
poczytaj, poczytaj mi dziś!

Książka jest przyjacielem na dobre i na złe.
Z książek o całym świecie wszystkiego dowiecie się.
Kto to był Vasco da Gama, gdzie leży stan Alabama
i kiedy Kopernik odkrył sekrety gwiazd!